Review Article

Ethics from the Perspective of Sustainable Gastronomy

Feyza BAYSAL * Hakan Baysal Nurten ÇEKAL
Full Text PDF · PDF

Abstract

Sustainability is a concept that supports the conscious use of resources, protecting the
health of the environment and living things, thus supporting equal distribution of
resources and justice. Sustainable gastronomy includes protecting the environment and
health in the process from food production to consumption, remunerating producers
for their efforts, and protecting consumers and producers. At this point, complying with
ethical rules from production to consumption is one of the most important components
of sustainability. Ethical principles in gastronomy cover the stages of environmental
cleanliness, healthy, hygienic and safe food production and consumption. This study
focuses on the importance of ethics in the sustainability of gastronomy. In the study,
archival document scanning technique, one of the qualitative research methods, was
used and the literature was created in the light of the data obtained by scanning the
sources related to the subject, scientific books, scientific journals and websites.

Keywords: Sustainability, Gastronomy, Ethics, Sustainable Gastronomy.

References

  1. Ağagündüz, D. 2022. Gıda ve Beslenmede Etik. İçinde M. Mızıkacı (Ed). Dünya Senin Ellerinde. Sürdürülebilir Geleceği Tasarlamak, (ss. 25-36). Yeni İnsan Yayınevi.
  2. Evren, M., & Ataman, R. P. (2020). Gıda Güvenliği ve Etik. Türkiye Biyoetik Dergisi, 7(4), 169-177. https://izlik.org/JA43JT73ND
  3. Aydın, B. N., Yılmaz, M. (2024) Etik kavramlar çerçevesinde gastronomi, gıda ve beslenme. Gastronomi Alanında Tematik Araştırmalar III, (Ed.Oğan Yener).Çizgi Yayınevi, İstanbul.
  4. Baltacı, A. (2017). Nitel Veri Analizinde Miles-Huberman Modeli. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(1), 1-14. https://izlik.org/JA94FU53TP
  5. Batu, A (2012). Türkiye’de helal (mahzursuz) gıda ve helal belgelendirme sistemi. Electronic Journal of Food Technologies, 7(1), 51-61.
  6. Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal,
  7. 9(2), 27-40.
  8. Can, Ö., & Ayvaz, K. (2017). Tekstil ve Modada Sürdürülebilirlik. Akademia Doğa ve İnsan Bilimleri Dergisi, 3(1), 110-119. https://izlik.org/JA92YA72ER
  9. Creswell, J. W. (2002). Educational research: Planning, conducting, and evaluating quantitative. Prentice Hall Upper Saddle River, NJ.
  10. Çekal, N., & Doğan, E. (2022). Sürdürülebilir Gastronomide Standart Reçete ve Coğrafi İşaretlerin Önemi. Turizm Çalışmaları Dergisi, 4(1), 49-60. https://izlik.org/JA74KM44HT
  11. Çelik, E., Yaşar, A. (2021). Gıda Etiği Üzerine Bir Değerlendirme. Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 18(2), 129-136. https://doi.org/10.32707/ercivet.965518
  12. Demir, C., Çevirgen, A. (2006). Turizm ve çevre yönetimi: Sürdürülebilir gelişme yaklaşımı. Nobel Yayınları. Ankara.
  13. Dıraman, H., & Tugen, A. (2022). Helal Bir Gıda Kaynağı Olarak: Natürel Zeytinyağlarında Taklit ve Tağşiş Tespit Çalışmaları. Helal ve Etik Araştırmalar Dergisi, 4(2), 43-68. https://doi.org/10.51973/head.1174259
  14. Duran, E. (2011). Turizm, kültür ve kimlik ilişkisi; turizmde toplumsal ve kültürel kimliğin sürdürülebilirliği. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. (10):19. s.291-313
  15. Durlu-Özkaya, F., Sünnetçioğlu, S., Can, A. (2013). Sürdürülebilir gastronomi turizmi hareketliliğinde coğrafi işaretlemenin rolü. Journal of Tourism & Gastronomy Studies, 1(1), 13-20.
  16. Doğan, O. (2019). Gıdada Tağşişin Tarihi ve Politik Ekonomisi Üzerine Bir İnceleme. Toplum ve Hekim, 34(4), 273-288.
  17. Egeli, S., Kızıldemir, Ö., Kaderoğlu, G. H. (2022). Sürdürülebilir gastronomi turizmi kapsamında yenilebilir böcekler. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 10(3), 2638-2664. https://doi.org/10.21325/jotags.2022.1109
  18. Gedik, Y. (2020). Sosyal, Ekonomik ve Çevresel Boyutlarla Sürdürülebilirlik Ve Sürdürülebilir Kalkınma. Uluslararası Ekonomi Siyaset İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 3(3), 196-215. https://izlik.org/JA94FY76EF
  19. Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Yayın Dağıtım.
  20. Kaypak, Ş. (2010). Ekolojik Turizmin Sürdürülebilirliği. Uluslararası A lanya İşletme Fakültesi Dergisi, 2(2), 93-114. https://izlik.org/JA34EJ85YK
  21. Kurnaz, A. (2017). Sürdürülebilir gastronomi kapsamında yeşil restoranların hizmet kalitesi algısının grserv ile ölçümü: İstanbul örneği. Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Turizm İşletmeciliği Anabilim Dalı. Yayınlanmamış Doktora Tezi.
  22. Küçükkömürler, S., Şırvan, N. B., Sezgın, A. C. (2018). Dünyada ve Türkiye’de gastronomi turizmi. Uluslararası Turizm Ekonomi ve İşletme Bilimleri Dergisi, 2(2), 78-85.
  23. Küçükoğlu, M. T. (2012). Etik Değerler ve Etiğin Kurumsallaşması. Hukuk ve İktisat Araştırmaları Dergisi, 4(1), 177-185. https://izlik.org/JA63KR98JS
  24. Paker, Y. (2018). Çevresel sürdürülebilirlik ve tedarik zincirinde çevresel sürdürülebilirlik performansının ölçülmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
  25. Pehlivan, Ö. Ü. T. (2023). Gıdadan toprağa gastronomı. Sosyal, Beşeri ve İdari Bilimler Temel Alanında Akademik Çalışmalar – I (Editör: Yener Lütfü Mert).
  26. Pieper, A. (1999). Etiğe Giriş-Ayrıntı Yayıncılık-Çevirenler-Veysel Atayman-Gönül Sezer.
  27. Platts, E. (2023). Building Sustainable Futures from Gastronomic Pasts. Food Justice Activism and Pedagogies: Literacies and Rhetorics for Transforming Food Systems in Local and Transnational Contexts, 37.
  28. Richardson, L., Fernqvist, F. (2021). Transforming the food system through sustainable gastronomy-how chefs engage with food democracy. Journal of Hunger & Environmental Nutrition, 1-17.
  29. Richardson, L., ve Fernqvist, F. (2024). Transforming the food system through sustainable gastronomy—How chefs engage with food democracy. Journal of Hunger & Environmental Nutrition, 19(2), 260–276. https://doi.org/10.1080/19320248.2022.2059428
  30. Rinaldi, C. (2017). Food and gastronomy for sustainable place development: A multidisciplinary analysis of different theoretical approaches. Sustainability, 9(10), 1748. https://doi.org/10.3390/su9101748
  31. Rogers, P. P., Jalal, K. F., Boyd, J. A. (2012). An Introduction to Sustainable Development. Earthscan.
  32. Scarpato, R. (2002). Gastronomy as a tourist product: The perspective of gastronomy studies. Tourism and gastronomy, 11(2), 51-70.
  33. Taniş, M.E. (2022). Gıda Güvenliği ve Etik. Bursa Uludağ Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarım Ekonomisi Anabilim Dalı. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
  34. T.C. Resmî Gazete. (2011, 17 Aralık). Gıda Yemin Resmi Kontrollerine Dair Yönetmelik (Sayı: 28145). https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2011/12/20111217-7.htm
  35. T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı. (2024). Güvenilir Gıda Veritabanı. Erişim tarihi: 13 Ağustos 2024, https://guvenilirgida.tarimorman.gov.tr/gkd
  36. Türkmen, S., & Ataseven, Y. (2020). Türkiye’de Taklit ve Tağşiş Yapılan Gıdalara İlişkin Yasal Düzenlemelerin ve Uygulamaların Değerlendirilmesi. Tarım Ekonomisi Araştırmaları Dergisi, 6(1), 65-75. https://izlik.org/JA95DM57SM
  37. Türkmen, S. (2024). Türkiye’de gıdalarda taklit ve Tağşiş Uygulamalarının Değerlendirilmesi: Ankara İli Araştırması, Doktora Tezi.
  38. Bulut Uslu, N. (2026). Boykot Gıda Ürünlerinin Etik Analizi. Rize İlahiyat Dergisi, 31, 83-95. https://doi.org/10.32950/rid.1724821
  39. Vural, H. (2015). Tarım ve Gıda Güvenliğinde Etik İlkelerin Önemi. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 29(2). https://izlik.org/JA66BD23KS
  40. Yılmaz, G. ve Akman, S. (2018). Sürdürülebilir gastronomi çerçevesinde Edremit körfezi yöresel mutfakları. Journal of Tourism and Gastronomy Studies. 6(4), 852-872