Conference Paper

CHILD-FRIENDLY HOTELS: A CONCEPTUAL STUDY

Muharrem Tuna * Başak Özyurt Asena Kurt
The Turkish PDF is shown because full text is not available in this language.
Full Text PDF · PDF

Abstract

When making travel decisions, people consider factors such as personality, lifestyle, perception, age, gender, income, marital status, family structure, and culture. Families with children likewise try to ensure that the accommodation establishment they choose is suitable both for themselves and for their children. Children's expectations therefore play a decisive role in families' holiday purchasing decisions. Changes in economic and social conditions, urbanization, and rising levels of education have enabled families to establish better communication with their children. However, intensive working lives and limited time have reduced the time spent with children and directed families toward new alternatives. Families wishing to spend more time with their children have begun to make consumption decisions that provide the greatest benefit to both parents and children. Because of their increasing influence on purchasing and decision-making mechanisms, children have become one of the most important target markets for large enterprises. Families are considered both as consumer units in their own right and as factors influencing consumption decisions. Consequently, the factors affecting family purchasing decisions, particularly those concerning children, have become a major field of research, and many studies have examined children's influence on such decisions. These studies emphasize that children substantially affect family decisions regarding food, toys, school supplies, and clothing. Families with children make holiday decisions according to their children's needs, with the children's ages constituting another determining factor, and prefer hotels that provide services appropriate to their children's age groups. Families with children often prefer all-inclusive systems to avoid additional daily expenses that may approach the accommodation charge itself. Families designated as a target market have significantly shaped all-inclusive practices in hotel businesses, whose objectives have been aligned with these families' holiday expectations in order to increase profitability. Access to accurate information about the services offered by accommodation establishments is crucial to tourists' holiday decisions, and service criteria and standards play an important role in this respect. Accommodation establishments should take into account the expectations and needs of children, who play a decisive role in families' holiday and accommodation choices. Standards developed in this field could benefit both tourists and accommodation businesses. Establishing a national standard in line with the needs identified in this study is therefore of great importance.

Keywords: Child,Hotel,Tourism

Details

Primary Language
Türkçe
Authors
Muharrem Tuna *
Başak Özyurt
Asena Kurt
Article Type
Conference Paper
Submission Date
2 April 2019
Publication Date
25 June 2019
Page Range
63–76
Published Issue
2019 · Issue 3

References

  1. Ahıpaşaoğlu, S. (2018). Neden Çocuk Dostu Turizm? (Davetli Konuşmacıların Sunumları). I. Uluslararası Çocuk Dostu Turizm Kongresi. Bildiri Özetleri Kitabı, 13-137. Akşit Aşık, N. (2019).
  2. Çocuklu ailelerin restoran seçimlerini etkileyen faktörler: İzmir’de bir araştırma. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 3(1), 150-168.
  3. Aymankuy, Y.ve Ceylan, U. (2013). Ailelerin turistik ürün satın alma karar surecinde çocukların rolü (Yerli turistler üzerinde bir araştırma). Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(45), 105-122.
  4. Bieger, T. ve Laesser, C. (2002). Market segmentation by motivation: The case of Switzerland. Journal of Travel Research, 41(1), 3-29.
  5. Coltman, M. M. (1989). Tourism marketing. New York: Van Nostrand Reinhold. Çakırer Özservet, Y. (2015). Çocuk dostu belediyecilik. İller ve Belediyeler Dergisi, 38-43.
  6. Çakırer Özservet, Y. ve Boz, S. (2015). Çocuk dostu esenler ve yerel yönetim ilişkisi. Herkes için dost Esenler. İstanbul: Esenler Belediyesi Şehir Düşünce Merkezi Şehir Yayınları.
  7. Çeti, B. ve Atay, L. (2017). Deneyime dayalı temalı bir konaklama işletmesi: Botel. Gastroia: Journal of Gastronomy and Travel Research, 1(1), 1-11.
  8. Çokişler, N. ve Türker, A. (2015). Doğu Karadeniz bölgesinin yerli turist profili ve pazar bölümlendirmede kullanımı. Karadeniz Araştırmaları, 44, 33-57.
  9. Emir, O ve Pekyaman, A. (2010). Çocuklu ailelerin otel işletmesi seçiminde etkili olan faktörler: Afyonkarahisar’da bir uygulama. Yönetim ve Ekonomi, 17(2), 159-181.
  10. Guneri, B., Yurt, O., Kaplan, M. D., ve Delen, M. (2009). The influence of children on family purchasing decisions in Turkey. Asian Journal of Marketing, 2(1), 20-32.
  11. Güven, Ö. Z., Beydilli, E. T., Ceylan, U. ve Bütün, S.(2017, 1-3 Kasım). Çocuk dostu otel kavramı üzerine bir araştırma. 3. Turzim Şurası, 3. Turizm Şûrası Tebliğler Kitabı, Cilt-1, 631,641.
  12. Horelli, L. (2007). Constructing a theoretical framework for environmental child-friendliness. Children, Youth and Environments, 17(4), 267-292.
  13. Horelli, L. (1998). Creating child friendly environments: Case studies on children’s participation in three European countries. Childhood, 5(2), 225-239.
  14. Ishaque, A. ve Tufail, M. (2014). Influence of children on family purchase decision: Empirical evidence from Pakistan. International Review of Management and Business Research, 3(1), 162-173.
  15. İçöz, O. (2001). Turizm işletmelerinde pazarlama, ilkeler ve uygulamalar. (2. Baskı). Ankara: Turhan Kitabevi.
  16. Kaypak, Ş. ve Uçar, A. (2018). Çocuk haklarının gerçekleşmesi açısından çocuk dostu kentler. International Journal of Academic Value Studies, 4(18),17-29.
  17. Konuş, U. (2004). Pazar bölümlendirmede farklı kriter ve analiz yaklaşımlarının yeri: Finans sektöründe bir uygulama. (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  18. Kotler, P., Bowen, J., ve Makens, J. (1999). Marketing for hospitality and tourism. (2. Baskı). New Jersey: Prentice Hall.
  19. Mazman İtik, Ü., Çelebi, İ. ve Çakmak Sel, B. (2018). Bir konaklama işletmesinin ‚çocuk dostu otel‛ olarak düzenlenmesinde maliyet analizi: Sivas ilinde bir otel uygulaması. I.Uluslararası Çocuk Dostu Turizm Kongresi. Bildiri Özetleri Kitabı, 13-137.
  20. McKercher, B., Ho, P., Cros, D. H., ve Chow So-Ming, B. (2002). Activities-based segmentation of the cultural tourism market. Journal of Travel & Tourism Marketing, 12, 23-46.
  21. Mucuk, İ. (1997). Pazarlama ilkeleri. (7.Basım). İstanbul: Türkmen Kitabevi.
  22. Oluç, M. (2006). Temel pazarlama kavramları. İstanbul: Beta Yayınları.
  23. Özen,S. (2009). Dünya turizminde tüketici tercihlerinde yaşanan değişimlerin konaklama işletmelerine yansımaları: Antalya’da temalı otel örnekleri. (Yüksek lisans tezi). Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  24. Öztürk, İ., Atasoy, F. ve Arıkan, V. (2018). Antalya’daki çocuk dostu niteliğindeki otellerin çocuklu ailelere sunduğu rekreasyon faaliyetleri ve imkânlarına yönelik bir değerlendirme. Sivas Interdisipliner Turizm Araştırmaları Dergisi, 2, 11.
  25. Sivri Gökmen, H. (2013). Çocuk Dostu Kent Üzerine Stratejiler. TMMOB 2. İzmir Kent Sempozyumu Bildiriler Kitabı, 821-830.
  26. Sherlekar, S. A., Prasad, K. N. ve Victor, S. J. S. (2010). Principles of marketing. Mumbai [India]: Himalaya Publishing House.
  27. Srnec, T., Lončarić, D. ve Perišić Prodan, M. (2016). Family vacation decision making process: Evidence from croatia. Turizm ve Ağırlama Endüstrisi Konferansı 2016. Bildiri Kitabı. 432-445.
  28. Taner, B. (2013). Konsept otellerde kurgu mekân ilişkisi. (Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü.
  29. TDK, Türk Dil Kurumu (2019). www.tdk.gov.tr, Erişim: 05.05.2019.
  30. Topaloğlu, H. (2013). İç mekan tasarımında ‚tema kavramı‛ ve temalı otellerin mekan organizasyonu bakımından incelenmesi. (Yüksek lisans tezi). Haliç Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
  31. Tuğrul, B. (2017-10 Ocak). Çocuk dostu şehirler çalıştayı. 1. Toplantı Raporu Ek-2a.
  32. Uçar, E. (2006). Yaşam tarzına göre pazar bölümlendirme ve bireysel emeklilik sektörü üzerine bir uygulama. (Yüksek Lisans Tezi), Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  33. UNICEF Innocenti Araştırma Merkezi. (2004). Çocuk dostu şehirler kurmak eylem çerçevesi. Floransa: Çocuk Dostu Şehirler Uluslararası Sekretaryası.
  34. Yılmaz, A. (2007). Aile turizmine yönelik hizmet veren otel işletmelerinde hizmet kalitesi: Antalya bölgesinde Türk ve Alman turistlere yönelik bir araştırma. (Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
  35. Ying LO, K. P. (2010). Emotional design for hotel stay experiences: Research on guest emotions and design opportunities. (Doktora tezi). The Hong Kong Polytechnic University.
  36. Ward, C. (1977). The Child in the City. London: The Architectural Press.
  37. World Vision International ve IFRC Reference Centre for Psychosocial Support (2018). Operational Guidance for Child Friendly Spaces in Humanitarian Settings. Copenhagen, 6-66. Ulaşım adresi: https://resourcecentre.savethechildren.net/node/12029/pdf/operationalguidance-for-child-friendly-spaces-low-res.pdf (Erişim tarihi: 04.05.2019).
  38. Wu, M. Y., Wall, G., Zu, Y. ve Ying, T. (2019). Chinese children's family tourism experiences. Tourism Management Perspectives, 29, 166-175.
  39. http://cocukdostuturizm.org/assets/documents/publications/ICCTurizmBrosur-hll.pdf (Erişim tarihi: 05.05.2019)
  40. http://www.unicef.org/turkey/crc/_cr23c.html Çocuk Haklarına Dair Sözleşme: Birinci Kısım, Madde 1-20. Erişim tarihi: (05.05.2019)
  41. http://cocukdostuturizm.org/ Erişim tarihi: (05.05.2019)